Onderzoek SIAM Methode

De herkomst van honden- of kattenbont wordt vaak verdoezeld door het gebruik van andere benamingen, zoals konijn, een fantasienaam of imitatiebont. Dat gebeurt op vrachtbrieven, maar ook op etiketten en labels. Natuurlijk is dat een vorm van consumentenmisleiding: we zouden immers nooit willens en wetens honden- of kattenbont kopen.

Met het blote oog kunnen we chemisch behandeld honden- of kattenbont bont niet onderscheiden van een andere bontsoort of imitatiebont. Wel kunnen wij, als consument, de vuur- of bonttest doen. Helaas geeft die methode inmiddels geen 100% uitsluitsel meer.

Want echt bont wordt tegenwoordig zó chemisch behandeld, dat het bij verbranding ruikt naar plastic - net als imitatiebont. Alleen als de verbrande haartjes ruiken naar verschroeid haar weet u zeker dat u te maken hebt met echt bont. U kunt het verschil ook niet meer zien of voelen, omdat het echte bont wordt gekleurd en geschoren.

Via microscopisch onderzoek kan wel worden aangetoond  of het bont al dan niet echt is. Synthetische vezels hebben namelijk doorgaans een andere, gladdere structuur dan haar van zoogdieren. Via een DNA-analyse kan dan worden bepaald of het dierlijke bont afkomstig is van een konijn of niet. Maar ook hier geldt weer dat agressieve chemicaliën de DNA-moleculen kunnen hebben aangetast, zodat de analyse geen uitsluitsel geeft.

De DNA-methode is elk geval niet geschikt om aan te tonen dat het specifiek om honden- of kattenbont gaat. Dat kan alleen via de SIAM-methode.

SIAM-methode

De SIAM-methode is de enige methode om honden- of kattenbont als zodanig te identificeren. Er is maar een heel klein stukje van één enkele haar voor nodig. De methode is enkele jaren geleden ontwikkeld in Duitsland door het onderzoekslaboratorium Gene-Facts in samenwerking met het Institute of Technical Biochemistry van de Universiteit van Saarbrücken. SIAM staat voor ‘Species Identification of Animals by Maldi-tof mass spectometry’. Inmiddels heeft onderzoek uitgemaakt dat de SIAM-methode heel betrouwbaar en nauwkeurig is – zelfs als het bont chemisch behandeld is!

De SIAM-methode kan dus helpen honden- en kattenbont te traceren – maar wordt nauwelijks toegepast. Hoe komt dat?

De methode is er, maar wordt nauwelijks toegepast

Volgens minister Verburg ligt het toezicht op de naleving van het importverbod in handen van de douane en de Voedsel en Warenautoriteit (VWA): de douane zou controles uitvoeren, en bij een vermoedelijke schending van de wet het onderzoek overdragen aan de VWA. De VWA analyseert het product vervolgens in zijn laboratorium met behulp van microscopische detectie. Blijkt daaruit dat het gaat om dierlijk bont in plaats van imitatiebont, dan wordt met microscopisch onderzoek vastgesteld of het afkomstig is van een konijn. Is dat niet het geval, dan wordt het materiaal aangeboden aan een extern laboratorium waar de SIAM-methode wordt toegepast.

Inmiddels weten we echter dat de douane nauwelijks toezicht uitoefent: bij navraag bleek dat slechts 1% van alle geïmporteerde goederen wordt gecontroleerd. De controle is fiscaal niet interessant, zo werd gezegd … Zodat de wet massaal geschonden wordt.

Deze website bevat geen schokkende afbeeldingen, tenzij dit uitdrukkelijk is vermeld!

Wij zoeken vrijwilligers

Wilt u actief met ons meedoen? Geef u dan hier op bij ons campagneteam. Wij protesteren op vreedzame wijze tegen het honden- en kattenleed in Azië. Wij verstrekken informatie aan het publiek, de media en de politiek om dit leed onder de aandacht te brengen.

Het traceren van honden- en kattenbont is uitsluitend mogelijk via de SIAM-methode.
Lees meer...

Sinds 1 januari 2009 is het verboden om honden- en kattenbont te importeren. De wet wordt echter nauwelijks gehandhaafd. Wij willen overtreders van de wet, zonder het toepassen van geweld, ontmaskeren en aan de kaak stellen.